Marie en Elisabeth spelen in de tuin. Opeens horen ze het luide gesnuif en gefluit van een oude stoomlocomotief. Marie's oom, de machinist, roept door het raam van de locomotief: 'Hallo, Marie en Elisabeth! Zullen we met de locomotief om de wereld rijden?'
Marie en Elisabeth zijn enthousiast.
Snel stopt Marie wat eten in haar rugzak en dan begint de reis.
Eerst komen ze langs een koninklijk paleis en even later langs een grote ijzeren toren. 'We zijn in Parijs: dat is Eiffeltoren!' vertelt oom hen. En ze rijden alweer verder. Dan zien ze plotseling een indianendorp. 'We zijn in Amerika!' zegt oom en hij laat zijn locomotief luid fluiten bij wijze van begroeting.
Weer rijden ze een tijdje door. Wat staat daar nu voor een vreemd dier naast de trein? Het huppelt op zijn achterpoten en draagt een jong in zijn buidel. 'Hebben jullie wel eens kangoeroes gezien? Die beesten wonen in Australië, daar rijden we nu doorheen,' zegt oom.
Even later staat hij stil bij een kruising en laat een vreemde kar op drie wielen voorgaan. 'Dat is een riksja, die gebruiken de Chinezen als taxi,' vertelt oom en ze rijden verder.
Na een tijdje staat hij weer stil: 'Zo, meisjes, hier houden we een pauze, want de locomotief is ook zo jong niet meer.'
De kinderen hebben intussen honger gekregen en halen wat eten hun rugzak. Net als Marie een hap uit haar boterham wil nemen, piept een giraf door het raampje op zoek naar een lekker hapje. Marie's oom zegt verbaasd: 'Ik wist helemaal niet dat we al in Afrika waren.'
Plots hoort Marie: 'Opstaan, meid! Het is tijd om op te staan!'
Als ze haar ogen opendoet, ziet ze haar moeder bij het bed staan en beseft ze dat haar wereldreis slechts een mooie droom was....
Na het verhaal reconstrueerden we het terug aan de hand van prenten, deze prenten zouden we straks goed kunnen gebruiken...
Nu pas gingen we zelf aan de slag, hieronder zien jullie een aantal werkjes... let wel deze zijn nog 'onder constructie'...
.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten